Additive manufacturing: industriële praktijken voor nabehandeling

Jean-François Delaigle

Een enquête heeft de nieuwe uitdagingen van de nabehandeling voor de AM-bedrijven blootgelegd.

In een AM-werkproces is nabehandeling een cruciaal werkproces. Naargelang van de diverse technieken en gebruikte materialen krijgt de component zijn uiteindelijk glad oppervlak, afmetingen, uitzicht en zelfs kleur en sterkte.
De meeste werkmethoden zijn tijdrovend en steeds meer leveranciers zoeken naar oplossingen om de nabehandeling te optimaliseren en zo mogelijk te automatiseren.

De firma Postprocess Technologies is één daarvan. Zij heeft onlangs de resultaten van een enquête gepubliceerd, in de sector samen met SME (Society of Manufacturing Engineers) uitgevoerd over de trends van nabehandeling bij additive manufacturing.

Volgens deze studie is voor 75% van de ondervraagden de duurtijd van nabehandeling een ernstig bezwarend punt, vooral voor de onderneming die een beroep moet doen op meerdere verschillende AM-technieken (en dat geldt voor 50% onder hen) en dus geconfronteerd wordt met verschillende nabehandelingen.

Voor de helft van de deelnemers is het weghalen van de dragers de meest tijdrovende bezigheid.

Bij de gebruikte techniekgroepen haalt men het weghalen van dragers aan voor 30% en het verwijderen van hars of poeder voor respectievelijk 13% en 8%.

De afwerking van het oppervlak is soms optioneel, maar toch aangehaald door 22% van de gebruikers, vooral bij degenen die zoeken naar een hoger afwerkingsniveau en een betere esthetische weergave.

Terwijl de meest aan bod komende uitdaging in de enquête de nodige tijdsbeperking is voor nabehandelingen, blijkt voor 51% van de industriëlen de verscheidenheid van de in te zetten werkmethoden ook een ernstig obstakel om te investeren in een nieuwe AM-technologie. Voor 37% onder hen is de daling van productiviteit en rendement te wijten aan nabehandeling de voornaamste belemmering.

Bron

Auteurs

Hebt u een vraag?

Stuur ze naar innovation@sirris.be