Reinigbaarheid en waterafstotendheid van oppervlakken in de voedingsindustrie

De mogelijkheden met gecoate oppervlakken zijn enorm. Ze geven producten een toegevoegde waarde, waardoor die concurrentieel sterker staan. Via een reeks cases, die vertrekt vanuit de noden van verschillende sectoren, toont Sirris u het potentieel. Deze blogpost gaat dieper in op de mogelijkheden voor de productieprocessen in de voedingsindustrie.

Naast de maakindustrie kent ook een andere, bijzonder grote sector veel baat bij het gebruik van geavanceerde oppervlaktefunctionaliteiten: de voedselverwerkende industrie en de producenten van verpakkingen voor deze sector (zie vorige blog). Gemakkelijk te reinigen oppervlakken zijn van primair belang in de voedselverwerkende industrie. Het schoonhouden van apparatuur tijdens het productieproces is een constante uitdaging. De controle van alle verontreinigingsbronnen vereist een grote inspanning om de voedselkwaliteit en -veiligheid te garanderen. Minerale producten zoals CaCO3, organische bodems en microbiologische verontreinigingen zijn schadelijk voor de apparatuur en kunnen vaak alleen worden verwijderd door de productie stil te leggen. Schoonmaken maakt tot 15 procent van de totale productietijd in de zuivelindustrie. Coatings of oppervlaktebehandelingen die de reinigbaarheid vergemakkelijken, kunnen een waardevol onderdeel vormen van een hygiëneplan in een levensmiddelenfabriek.

Productieproces

In de voedingsprocesindustrie zijn de oppervlakken overwegend vervaardigd uit roestvrij staal (rvs). Een typische afwerking van de oppervlakken is het beitsen en passiveren of natstralen van die oppervlakken. Door een oppervlaktebehandeling zoals elektropolijsten of amorfiseren kunnen de oppervlakken al een verhoogde vuilwerendheid verkrijgen en makkelijker reinigbaar worden, zonder dat er een coating moet aangebracht worden. Wat hier in feite gebeurt, is dat het oppervlak zeer glad afgewerkt wordt, waardoor vuil en bacteriën zich niet makkelijk kunnen hechten om een biofilm te vormen. Naast een glad oppervlak, zouden coatings ook hier een belangrijke rol kunnen spelen in het bereiken van een easy-to-clean effect. Er zijn in principe drie grote groepen van coatings die in aanmerking kunnen komen: keramische PVD-coatings, anorganische (silicium-gebaseerde) coatings en fluorpolymeercoatings. Welk type coating gebruikt wordt, is afhankelijk van zeer veel verschillende factoren, o.a. abrasiebestendigheid, chemische bestendigheid, afmetingen en complexiteit van het onderdeel en procestemperatuur.

Hoewel er veel easy-to-clean coatings op de markt zijn, worden deze nog niet veelvuldig toegepast in de voedingsindustrie. Eén van de belangrijkste redenen is dat de coatings natuurlijk 'Food Approved' moeten zijn, vooraleer ze toegepast kunnen worden. Anderzijds moet de coating ook op bestaande installaties kunnen toegepast worden en spelen de kostprijs en levensduur ook mee in de overweging om coatings te gebruiken in het productieproces. Chemische bestendigheid is ook een belangrijk issue, aangezien grondige reiniging altijd zal blijven gebeuren in de voedingsindustrie.

Sirris heeft twee jaar geleden een benchmark-studie uitgevoerd rond de toepasbaarheid van easy-to-clean coatings voor voedingstoepassingen. Tien verschillende commerciële easy-to-clean coatings werden onderzocht.

Meer hierover kunt u lezen in de casebook rond functionele oppervlakken dat we voor u samenstellen.

In een volgende blog bekijken we de mogelijkheden van coatings en texturen in wetenschappelijke toepassingen. Wilt u op de hoogte blijven van onze reeks over functionele oppervlakken? Registreer u hier!

Tags: