Hoe rendabel is zandprinten voor gietstukken?

3D-zandprinting is niet meer weg te denken bij de productie van gietstukken. Wanneer is dit de meest opportune optie? Uit een studie van Sirris van midden 2015, in het kader van het Foundry-of-the-Future-project, blijkt duidelijk dat complexe stukken een groot technisch en economisch voordeel hebben bij het gebruik van deze technologie. Ook eenvoudigere stukken met beperkte oplage halen hier voordeel. Een Amerikaanse publicatie van begin 2016 bevestigt dit eveneens. We zetten beide studies naast elkaar.

Het doel van beide studies is om zowel de gieterijen als hun klanten een tool aan te reiken die het beslissingsproces over de zinvolheid van het zandprinten duidelijk maakt.

In tegenstelling tot het conventionele vormen wordt bij zandprinting de gietvorm laag per laag gevormd, analoog met vele AM-technieken. Het gebruikte, voorbehandelde zand wordt in laagjes van typisch 0,3 mm uitgespreid, waarna het bindmiddel selectief volgens het CAD-model aangebracht wordt, net zoals bij inkjet-printing. Van een experimenteel systeem aan het einde van de jaren 1990 is deze werkwijze nu geëvolueerd tot een technologie met een exponentieel stijgende productie. De grootste printers kunnen zandblokken printen van 4 x 2 x 1 m.  Het grootste pluspunt is dat er geen tijd verloren gaat om eerst een gietmodel te maken, wat voor een kortere time to market een ontegensprekelijk voordeel is.

Wat zijn, buiten de snelheid van het procedé, de bepalende factoren in het beslissingsproces? Het zal niet verwonderen dat hier een paar factoren belangrijk zijn, met name de afmetingen en complexiteit van het gietstuk, samen met de benodigde aantallen. Beide studies nemen deze factoren onder de loep, de accenten liggen enigszins anders, de trendmatigheid is bij beide studies gelijk.

Lees meer op Techniline.